کوه رنج یعنی پدر! مردی که زحمتهایش دیده نمی شود. همانی که از صبح تا شب

عرق می ریزد تا تو در ناز و نعمت زندگی کنی و خم به ابرو نیاوری. گاهی می خندد،

گاهی اخم می کند، گاهی مشوقت می شود، گاهی تنبیه ات می کند، گاهی داد می زند،

گاهی نوازشت می کند، گاهی غصه می خورد، گاهی غر می زود، گاهی امید می دهد

و گاهی ... پدر یعنی دوست دوران زندگی و همه چیز آدمی.

پس پدر عزیزم، دست پرمهرت را می بوسم